Dla wykonania skanowania obiektu, szczególnie zależy nam na ustaleniu oczekiwanego rezultatu naszych prac. Najchętniej podczas pierwszej rozmowy z naszym zleceniodawcą, staramy się uzyskać jak najwięcej informacji dotyczących oczekiwanego efektu skanowania. Następnie sprawdzamy obiekt i przestrzeń po czym przystępujemy do prac. Efekt skanowania przekazujemy odbiorcy w postaci chmury punków.

Inwentaryzacja jest przez nas rozumiana jako przedstawienie obiektu „uchwyconego” świecie rzeczywistym, a następnie przedstawionego w formie cyfrowej. Najczęściej „uchwycenie” naszego obiektu możliwe jest dzięki wykonaniu wielu wzajemnie połączonych skanów. Dzięki „siatce skanów” możemy złożyć model, a następnie uzyskać o nim jak najwięcej potrzebnych informacji.

Jako uzupełnienie informacji uzyskanych dzięki skanowaniu naziemnemu, wykorzystujemy dane, które można uzyskać metodą fotogrametrii. Metoda polega na odpowiednim połączeniu zdjęć wykonywanych z ziemi lub powietrza, tak, żeby uzyskać informacje o elementach, których laser skanera nie „zobaczy”. Dzięki odpowiedniemu wypełnieniu wszystkich obszarów na interesującym nas modelu, jesteśmy gotowi do kolejnego etapu prac – Modelowania w przestrzeni 3D

Dzięki dokumentacji terenowej uzyskujemy modele przestrzenne danego obiektu. Poddajemy je dalszej edycji, selekcji interesujących nas regionów modelu oraz optymalizacji siatki. Modele 3D w formie chmury punktów przekształcane są na obiekty powierzchniowe a ich geometria zostaje poddana analizie i retopologii. Posiadając zarówno skany 3D jak i dokumentację fotogrametryczną, składamy je w pełny model 3D danego obiektu. Pozwala to wykorzystać zalety obu metod dokumentacji – dokładność geometryczną skanów oraz odwzorowanie barw i tekstur z fotografii.

Hasłem „Architektura” określamy etap, w którym możemy posłużyć się modelem 3D lub grupą takich modeli w „przestrzeni projektowej”. „Przestrzeń projektową” mogą stanowić dla nas programy wielobranżowego projektowania budynków, programy do projektowania wnętrz obiektów, programy do budowania scen do gier komputerowych czy też inżynierskie np. z zakresu mechaniki. Coraz częściej przekonujemy się, że możliwości wykorzystania modeli 3D w przestrzeni cyfrowej stają się nieograniczone.

Doskonałym uzupełnieniem wyników skanowania przestrzennego, oraz uzupełniającego go modelowania, jest niewątpliwie druk 3D. Choć jest to technologia nadal ulepszana i rozwijana, już teraz dzięki temu narzędziu możemy podać wyniki prezentowane na ekranie monitora w postaci modelu fizycznego (oczywiście w skali). Niezależnie, czy mowa tu o architekturze, detalach wnętrz, czy obiektach, druk przestrzenny daje nam możliwość przedstawienia w postaci obiektu wyników pracy w 3d. To niezastąpione narzędzie uzupełniające bieżącą pracę nad modelem oraz dające materialny pogląd na wyniki prac. Niezależnie od tego, jak głęboko staramy się zaglądać w wirtualną przestrzeń, nadal miło jest uraczyć obiekt dotykiem, nawet jeśli jest to jego odzwierciedlenie w drukowanym tworzywie.